به گزارش عصر لینک به نقل از خبر آنلاین، به نقل از سیتنا، بر مبنای برخی آمارهای پخش شده، قطعی اینترنت روزانه هزاران میلیارد تومان به اقتصاد کشور ضرر زده و میلیونها شاغل فعال در اکوسیستم دیجیتال به صورت مستقیم و غیرمستقیم از این وضعیت صدمه دیده اند. دراین میان، کسب وکارهای کوچک و متوسط بالاتر از دیگران در معرض خطر قرار گرفتند. مهراد عباد، عضو هیئت نمایندگان اتاق بازرگانی تهران، ضمن اشاره به تبعات این محدودیت ها می گوید کاهش فروش تنها بخشی از خسارت های واردشده بوده و اختلال در ارتباطات تجاری، بخصوص در تعامل با شرکتهای خارجی، صدمه های گسترده تری به دنبال داشته است.
به نقل از ایشان، خیلی از شرکت هایی که فعالیت خودرا بر بستر سرویسهای ابری بنا کرده بودند، در این دوره با مشکلات جدی در مدیریت عملیات روزمره مواجه گشتند.
عباد همینطور اخطار می دهد که تداوم نااطمینانی نسبت به وضعیت اینترنت، انگیزه سرمایه گذاری در عرصه فناوری را کاهش می دهد؛ موضوعی که می تواند در طولانی مدت بر نوآوری، توسعه محصول و رقابت پذیری شرکتهای ایرانی اثر منفی بگذارد. وی یکی از مهم ترین راه حل ها را تدوین «برنامه ملی مدیریت اینترنت در شرایط بحران» می داند؛ برنامه ای که در آن نحوه اعمال محدودیت ها، زمان بندی و مسیرهای جایگزین از قبل مشخص شده باشد.
در همین حال، پویان مظفری، مدیر سرمایه گذاری و کارشناس بازار سرمایه، باور دارد خسارت های ناشی از قطعی اینترنت تنها به کاهش درآمد محدود نمی گردد.
به قول او، خیلی از شرکتها مجبور شدند حقوق کارکنانی را پرداخت کنند که به سبب اختلال های گسترده امکان فعالیت موثر نداشتند و در تعدادی موارد هم موجی از تعدیل نیرو در اکوسیستم فناوری شکل گرفت.
وی تاکید می کند که از دست رفتن اعتماد مشتریان و شرکای تجاری، هزینه ای است که جبران آن به مراتب دشوارتر از خسارت های مالی کوتاه مدت خواهد بود.
این کارشناس اقتصادی بر ضرورت حمایت دولت از کسب وکارهای صدمه دیده بوسیله تسهیلات مالی، تعویق مالیات و بدهی ها و ایجاد سازوکارهای حمایتی برای حفظ اشتغال تاکید دارد.
وی همینطور باور دارد شرکتها باید از حالا برای سناریوهای مشابه آماده شوند؛ از طراحی فرآیندهای آفلاین و ایجاد کانال های ارتباطی جایگزین گرفته تا ذخیره نقدینگی اضطراری و پیش بینی بندهای در رابطه با اختلال اینترنت در قراردادهای تجاری.
در سوی دیگر، سهراب دل انگیزان، اقتصاددان و استاد دانشگاه، بر این باور است که مهم ترین درس بحران اخیر نباید به چند گزارش و بخشنامه محدود شود.
وی خواهان تبدیل تجربیات حاصل از قطعی اینترنت به قوانین اجبار آور شده و تاکید می کند که کشور نیازمند چارچوب های مشخص و پایدار برای مدیریت چنین شرایطی است.
حال و در صورتیکه بخش زیادی از کسب وکارها هنوز درحال جبران خسارت های ناشی از این دوره هستند، یک نگرانی مشترک میان فعالین اقتصادی دیده می شود؛ این که آیا تجربه ۸۸ روز خاموشی اینترنت به نقطه ای برای اصلاح سیاستها و افزایش تاب آوری اقتصاد دیجیتال تبدیل خواهد شد یا این بحران تنها به لیست بلندبالای چالش های حل نشده کسب وکارهای ایرانی اضافه می شود؟